شور آفاق ، صدای پر عنقای من است

عبرتم ، سیر سراغم همه جا نتوان کردن

چشم بر خاک نظر دوخته ، جویای من است

سازگمگشتی ام ، این همه توفان دارد

همچو داغ از جگر سوختگان می جوشم

شعله هرجامژه ای گرم کند جای من است

نتوان با همه وحشت ز سر دردگذشت