فرصت رفته به سعی املم می خندد

شعله هرجامژه ای گرم کند جای من است

نتوان با همه وحشت ز سر دردگذشت

فال اشکی که زند آبله در پای من است

چشم برق همان ابروی ایمان من است

تخم اشکی به کف پای کسی خواهم پخت

آرزو مژده ده اوج ثریای من است