موج عمری شد به توفان برده آب من است

موبه مویم چشمه برق تجلیهای اوست

طور اگر آتش فروزدکرم شبتاب من است

از مزاج گوهرم شوخی نمی بالد به خویش

جوش دردی کوکه هنگ اثر پیداکنم

رشته قانون آهم ، یاس مضراب من است

محو شوقم از غم اسباب راحت فارغم