موبه مویم چشمه برق تجلیهای اوست

چشم پوشیدن بساط آرایی خواب من است

درخور وارستگی مسندطراز عزتم

بال پروازم چو قمری فرش سنجاب من است

طور اگر آتش فروزدکرم شبتاب من است

از مزاج گوهرم شوخی نمی بالد به خویش

موج عمری شد به توفان برده آب من است