بر صور مناز از دهل و کوس تجمل

جایی که نفس آینه کارد چه زمین است

چون صبح جنونی کن و از خو برون تاز

از چاک گریبان گل دامان تو چین است

ای پشه بم و زیرکمال تو طنین است

این است اگر کر و فر طاق و سرایت

بنیاد غبار به هوا رفته متین است