در خانه این بساط که افکنده ای ته است

زین سال و ماه فرصت کارت منزه است

مژگان دمی که سایه کند روز بیگه است

تا کی غرور چیدن و واچیدن هوس

سعی نفس چو شمع به پستی ست رهبرت

چندانکه -ریسمان تو دارد اثر چه است

بی وهم پیش و پس گذر، ای قاصد عدم