بی وهم پیش و پس گذر، ای قاصد عدم

در خانه این بساط که افکنده ای ته است

سعی نفس چو شمع به پستی ست رهبرت

چندانکه -ریسمان تو دارد اثر چه است

خواهی دچار امن شد آیینه در ره است

فرصت کجاست تا غم سود و زیان کشی

این ما و من چو عمر شرر مرگ ناگه است