به غیر ضبط نفس ساز استقامت کو

گره نمی خورد این رشته بسکه کوتاه است

فریب ساغر هستی مخور که چون گرداب

به جیب خویش اگر سر فرو بری چاه است

مراکه شمع صفت مغز استخوان آه است

به عالمی که تو باشی کجاست هستی ما

کتان غبار خیال قلمرو ماه است