کتان غبار خیال قلمرو ماه است

به غیر ضبط نفس ساز استقامت کو

مراکه شمع صفت مغز استخوان آه است

به عالمی که تو باشی کجاست هستی ما

به ناامیدی ما رحمی ای دلیل امید

که هیچ جا نرسیدیم و روز بیگاه است

چسان به دوش اجابت رسانمش بیدل