به درد عشق قناعت کن از تجمل امکان

هجوم خواب به چشمت شکست رنگ نگاه است

قبول خاطر نیک و بد است وضع ملایم

که آب را به دل تیغ و چشم آینه راه است

دل شکسته در این انجمن شکست کلاه است

مپرس از طلب نارسای سوخته جانان

چو شمع منزل ما داغ و جاده ، شعله آه است