که در شکستن رنگ منش غبار سپاه است

مپرس از طلب نارسای سوخته جانان

چو شمع منزل ما داغ و جاده ، شعله آه است

به دل نهفته نماند خیال شوکت حسنی

ز سیر گلشن دل پا مکش که داغ تمنا

در انتطار به چندین امید چشم به راه است

به هرطرف چه خیال است سرکشیدن بیدل