در آفتاب محشر بی سایگی پناه است

خیر و شری که دارند بر فضل واگذارید

هرچند امید عفو است درکیش ماگناه است

با عشق غیرتسلیم دیگر چه سرکندکس

دل گر نشان نمی داد هستی چه داشت در بار

تمثال بی اثر را آیینه دستگاه است

ای شمع چند خواهی مغرور ناز بودن