رنگی درین گلستان ، مقبول مدعا نیست

دودی که در سر ماست گر بشکند کلاه است

خواهی بر آسمان تاز، خواهی به خاک پرداز

ای گرد هرزه پرواز واماندگی پناه است

مژگان گشودن اینجا دست رد نگاه است

انکار درد ظلم است از محرمان الفت

تا آه عقده دل واکرد واه واه است