از نقش این دبستان تا سرنوشت انسان

جرم فنای ما را آن جلوه عذرخواه است

تا زندگی ست زین بزم چون شمع بایدت رفت

ای مرده ی اقامت منزل کحاست راه است

هر نامه ای که خواندیم تحریر آن سیاه است

بیدل به هرچه پیچید دل غیر داغ کم دید

این محفل کدورت آیینه ای و آه است