تا زندگی ست زین بزم چون شمع بایدت رفت

آیینه داری ما حرف کتان و ماه است

با آفتاب تابان این سایه ها چه سازند

جرم فنای ما را آن جلوه عذرخواه است

ای مرده ی اقامت منزل کحاست راه است

از نقش این دبستان تا سرنوشت انسان

هر نامه ای که خواندیم تحریر آن سیاه است