زنگ این آینه یکسر نفس ساخته است

گوهر دل ز سخن رنگ صفا باخته است

مکش ای جلوه ز دل یک دونفس دامن ناز

که هنوز آینه تمثال تو نشناخته است

حسن خوبان که کتان مه تابان تواند