که بیشتر ثمر پیشرس گداخته است

سلامت آرزوی وادی رحیل مباش

که عالمی به فسون جرس گداخته است

به خلق سبقت اسباب پختگی مفروش

ز نقد داغ مکافات خویش آگه نیست

داغ شعله به این خوش که کس گداخته است

ز انفعال تهی نیست لذت دنیا