بعد چندی بر سر خود سایه ها خواهیم کرد

زندگی با مردگان درگور باهم رفته است

استقامت بی کرامت نیست در بنیاد مرد

شمع ازخود رفته است اما ز جاکم رفته است

در بن دیوارپیری اندکی خم رفته است

دوستان هرگه به یاد آییم اشکی سر دهید

صبح ما زین باغ پرنومید شبنم رفته است