دوستان هرگه به یاد آییم اشکی سر دهید

شمع ازخود رفته است اما ز جاکم رفته است

بعد چندی بر سر خود سایه ها خواهیم کرد

در بن دیوارپیری اندکی خم رفته است

صبح ما زین باغ پرنومید شبنم رفته است

یار بی رحم از دل ما برندارد دست ناز

برکه نالیم از سر این داغ مرهم رفته است