گربودتسلیم سرمشق جبینت چون غبار

شیشه رنگین حجاب آب و رنگ باده است

در طلب بایدگذشت ازهرچه می آید به ییش

گر همه سرمنزل مقصود باشد جاده است

دامن هرکس که می آری به کف سجاده است

وضع محویت تماشاخانه نیرنگ کیست

یک جهان آیینه ام تا حیرتم رو داده است