سنگ هم درکسوت مینا شکست آماده است

داغ شو، زاهدکه در آیین مرتاضان عشق

خاک گردیدن بر آب افکندن سجاده است

دل درستی در بساط حادثات دهر نیست

می تپد گردابم از اندیشه آغوش بحر

دام چشم سوزن و نخجیر سخت افتاده است

از تپیدنهای دل بیطاقتی دارد نفس