تا نفس باقی ست جسم خسته را آرام نیست

گرنه دل می سوزد آتش درکجا افتاده است

آرزو از سینه بیرون کن ز کلفتها برآ

عالمی زین دانه در دام بلا افتاده است

مشت خاک ما به دامان هوا افتاد ه است

در علاجم ای طبیب مهربان زحمت مکش

درد دل عمری ست از چشم دوا افتاده است