کو دم بیباکی تیغی که مضرابی کند

در سر ما نیز پنداری هوا افتاده است

از طلسم مل که تمثال حبابی بیش نیست

عقده ها در رشته موج بقا افتاده است

ساز رقص بسمل ما از نوا افتاده است

سبزه وگل تا به کی بوسد بساط مقدمت

از صف مژگان ما هم بوریا افتاده است