در سر ما نیز پنداری هوا افتاده است

نیست خاکی کز غبار عجز ما باشد تهی

هرکجا پا می گذاری نقش ما افتاده است

گاهگاهی ذوق همچشمی ست ما را با حباب

از طلسم مل که تمثال حبابی بیش نیست

عقده ها در رشته موج بقا افتاده است

کو دم بیباکی تیغی که مضرابی کند