کوه هم تا ناله برداردکمر آورده است

در محبت آرزوی بستر و بالین کراست

چشم عاشق جای مژگان نیشترآورده است

طاقتی کو تا توان گشتن حریف بار درد

کشتی چشمم که حیرت بادبان شوق اوست

تا به خود جنبد محیطی ازگهرآورده است

زین قلمرو چون سحرپیش از دمیدن رفته ایم