بیدل از جرگه اوهام به در زن کاینجا

خلقی ازتنگی این خانه به صحرا زده است

بگذر از پیش و پس قافله خاموشی

دو لب ما دو قدم بود که یکجا زده است

عالمی لاف خرد دارد و سودا زده است