نفس سوخته بر وحشت دیگر زده است

صد غلط می خورم از خویش به یک سایه مو

ناتوانی چقدر بر من لاغر زده است

از دو عالم به درم برد به خاک افتادن

ناخدا لنگر تدبیر به توفان افکن

کشتی خو یش قلندر به کمر بر زده است

از تحیرکده ی عالم عنناست حباب