حیف نقش ماکه در هر صفحه زایل بوده است

گر فنا خواهم غم قطع امیدم می کشد

مرگ هم چون زندگانی بی تو مشکل بو ده است

چون نفس آیینه دل هم ثبات ما نداد

بیخودی کرد از حضور لیلی دل غافلم

ورنه هر اشکی که رفت از دیده محمل بوده است

نیست نیرنگی که نقش اعتبار خاک نیست