ورنه هر اشکی که رفت از دیده محمل بوده است

چون نفس آیینه دل هم ثبات ما نداد

حیف نقش ماکه در هر صفحه زایل بوده است

بیخودی کرد از حضور لیلی دل غافلم

نیست نیرنگی که نقش اعتبار خاک نیست

نیست گردیدن به صد هستی مقابل بوده است

امتداد عمر بیدل سختی از طبعم ربود