از انفعال آدم و حوا دمیده است

تا حیرت خرام تو سامان دیده است

چندین قیامت از مژه ام قد کشیده است

این ماو من کزاهل جهان سرکشیده است

آزادم از توهم نیرنگ روزگار

طاووس این چمن ز خیالم پریده است

پرواز نکهت چمن بی نشانی ام