داغم ز رنگ عجزکه با آن فسردگی

آغوشها چو صبح گریبان دریده است

غافل مباش از دل یاس انتخاب من

این قطره ازگداز دو عالم چکیده است

بی منت قدم به شکستن رسیده است

لیلی هنوز دام سرانجام می دهد

غافل که گرد وادی مجنون رمیده است