هرکجا از ناتونی عرض جولان داده ایم

چرخ با آن سرکشی گرد زمین گردیده است

این املهایی که احرام امیدش بسته ای

تا به خود جنبی نگاه واپسین گردیده است

سایه ما خال رخسار زمین گردیده است

نارساییهای طاقت انتظار آورد بار

ای بسا جولان که از سستی کمین گردیده است