سایه ما خال رخسار زمین گردیده است

این املهایی که احرام امیدش بسته ای

تا به خود جنبی نگاه واپسین گردیده است

هرکجا از ناتونی عرض جولان داده ایم

نارساییهای طاقت انتظار آورد بار

ای بسا جولان که از سستی کمین گردیده است

از قد خم گشته بیدل بر زمین پیچیده ایم