ناله های این جرس هم در جرس بالیده است

صبح هستی نیست نیرنک هوس بالیده است

اینقدر توفان که می بینی نفس بالیده است

هیچ آهنگی برون تاز بساط چرخ نیست

پرتو عشق است تشریف غرور ما و من

شعله پوش افتاد هر جا خار و خس بالیده است

از سیهکاری ست اوهام عقوبتهای خلق