تیره بختی در وطن ایجاد غربت می کند

صفحه آتش زده حرفش شرر دنباله است

در محبت پاس ناموس صبوری مشکل است

هرقدر دل واگذارد آبیار ناله است

گر ز چینی مو دمد چینش همان بنگاله است

جز شکست رنگ گلچینی ندارد باغ وصل

در میان ما و جانان بیخودی دلاله است