گر ز چینی مو دمد چینش همان بنگاله است

در محبت پاس ناموس صبوری مشکل است

هرقدر دل واگذارد آبیار ناله است

تیره بختی در وطن ایجاد غربت می کند

جز شکست رنگ گلچینی ندارد باغ وصل

در میان ما و جانان بیخودی دلاله است

تاکجا در پی نمی غلتد جبین اعتبار