تاکجا در پی نمی غلتد جبین اعتبار

گر ز چینی مو دمد چینش همان بنگاله است

جز شکست رنگ گلچینی ندارد باغ وصل

در میان ما و جانان بیخودی دلاله است

شرمی ازانجام اگر باشدگهر هم ژاله است

بیدل از حسرت پرستان خرام کیستم

کز نیشکر جان به لب می آیدم تبخاله است