ریشه ام چون موج گوهر در طلسم دانه است

هرکجا نازی ست ایجاد نیازی می کند

خط، چراغ حسن را جوش پرپروانه است

ناله ها در دل گره دارم به ناموس وفا

عضو عضوم نشئه کیفیت مژگان اوست

دست اگر بر هم فشانم لغزش مستانه است

تا نمیری رمزاین معنی نگردد روشنت