تا نمیری رمزاین معنی نگردد روشنت

ریشه ام چون موج گوهر در طلسم دانه است

عضو عضوم نشئه کیفیت مژگان اوست

دست اگر بر هم فشانم لغزش مستانه است

کاشنای زندگی از عافیت بیگانه است

ازکج اندیشان نشان مردمی جستن خطاست

چشم کی داردکمان هرچند صاحبخانه است