در هجوم گرد سیل آبادن ویرانه است

غفلت من کم نشد از سر گذشت رفتگان

چون ره خوابیده ام آواز پا افسانه است

عالم امکان ندرد از حوادث چاره ای

چون حباب ، آخر، نفس آشوب هستی می شود

خانه ما سیل بنیادش هوای خانه است

ما به اول گام از تمهید وحشت جسته ایم