غفلت من کم نشد از سر گذشت رفتگان

حلقه زنجیر سرمشق خط پیمانه است

دست رد، پرداز امان تماشا می شود

طره تار نگه را مو مژگان شانه است

چون ره خوابیده ام آواز پا افسانه است

عالم امکان ندرد از حوادث چاره ای

در هجوم گرد سیل آبادن ویرانه است