طره تار نگه را مو مژگان شانه است

مگذ رید، ای می کشان از فیض تعلیم جنون

حلقه زنجیر سرمشق خط پیمانه است

دست رد، پرداز امان تماشا می شود

غفلت من کم نشد از سر گذشت رفتگان

چون ره خوابیده ام آواز پا افسانه است

عالم امکان ندرد از حوادث چاره ای