دست رد، پرداز امان تماشا می شود

چشم کی داردکمان هرچند صاحبخانه است

مگذ رید، ای می کشان از فیض تعلیم جنون

حلقه زنجیر سرمشق خط پیمانه است

طره تار نگه را مو مژگان شانه است

غفلت من کم نشد از سر گذشت رفتگان

چون ره خوابیده ام آواز پا افسانه است