بساط روی زمین را بهار آینه است

در آن بساط که حسنت دچار آینه است

بهشت آینه انتظار آینه است

ز نقش پای تو، کایینه دار آینه است

اگر ز جوهر نظاره نیست دام به دوش

چرا ز روی تو حیرت شکار آینه است

به یاد جلوه ، نظر باختیم ، لیک چه سود