چرا ز روی تو حیرت شکار آینه است

ز نقش پای تو، کایینه دار آینه است

بساط روی زمین را بهار آینه است

اگر ز جوهر نظاره نیست دام به دوش

به یاد جلوه ، نظر باختیم ، لیک چه سود

که این گل از چمن انتظار آینه است

به دستگاه صفاکوش ، گر دلی داری