کدورت از دم هستی ، کشد دل آگاه

نمد، زگردکدورت حصار آینه است

به قدر شرم گل افشاند، بی نقابی حسن

عرق به عالم شوخی بهار آینه است

نفس به چشم تامل غبار آینه است

چراغ انجمن شوق جزتحیرنیست

نهان پرده دل آشکار آینه است