به یاد جلوه نظر باختیم لیک چه سود

بساط روی زمین را بهار آینه است

اگر ز جوهر آیینه نیست دام به دوش

چرا زروی تو حیرت شکار آینه است

که این گل از چمن انتظار آینه است

به دستگاه صفا کوش گر دلی داری

همین فروغ نظر اعتبار آینه است