ناله بلبل درین گلشن گل بیکاری است

از مزاج ما چه می پرسی که چون ریگ روان

خاک ما چون آب از ننگ فسردن جاری است

گر ز دست ما نیاید هیچ جانی می کنیم

آبروخواهی ، مقیم آستان خویش باش

اشک را از دیده پا بیرون نهادن خواری است

پرفشانی نیست ممکن بسمل تصویررا