اشک را از دیده پا بیرون نهادن خواری است

گر ز دست ما نیاید هیچ جانی می کنیم

ناله بلبل درین گلشن گل بیکاری است

آبروخواهی ، مقیم آستان خویش باش

پرفشانی نیست ممکن بسمل تصویررا

زخمی تیغ تحیر از تپیدن عاری است

دست همت آستین می گردد از خالی شدن