پرفشانی نیست ممکن بسمل تصویررا

ناله بلبل درین گلشن گل بیکاری است

آبروخواهی ، مقیم آستان خویش باش

اشک را از دیده پا بیرون نهادن خواری است

زخمی تیغ تحیر از تپیدن عاری است

دست همت آستین می گردد از خالی شدن

سرنگونی مرد را از خجلت ناداری است